باز نشر مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.محمد فرهمنددكتری زبان و ادبيات فارسيمدرس دانشگاه،شاعر و طنزپردازآدرس اینستاگرامmohammad.farahmand.ir@آدرس کانال تلگرامgivehaye_sargardan@آثار منتشر شده:- آواي دين- تحفة الملوك (به صورت مشترک با دکتر اسماعیل حاکمی والا)- قند پارسي- جامه معرفت- چرند و بر...

منم اسیر کمند غریب تنهایی  تو سنگدل شده مغرور ناز و زیباییبه زلف و خال و خطت، بر خودت چه مینازی شکسته میشوی آخر، کمی شکیباییبه هر طرف نگری، کشتگان روی تواندبه جامی از لب لعلت، بکن مسیحاییبه خلوت دل خود، من نهان کنم عشقت ز چشم من بشنو، راز دل به شیواییگرفتهام به غمت، راه کوه و صحرا را ز جور هجر تو گش...

تو کیستیدر انزوای جان دردمند منکبوترانه آشیانه کردهای تو کیستی که این چنین نجیب و ساده خلوت دقایق مرا به بند میکشیتو کیستی که آهوان شیرخوارهدر حریر نازک تغزل صدای تو به خواب میروندتو کیستیتو از دیار مهربان خوابها و روشنای ذهن آبهاتو سطرهای سبز و روشن شکفتنیتو ناگهان شعر و شعر ناکهانتو حس ناب و عاشقا...

سال دردهای قد بلندروی شانه های زخمی و خمیده و نژندسال واژه های خشک و خالی از معانی استسال لحظه های نحس و استخوانی است سال زخمه های جانگداز روی پرده های سرخ دردسال کوک سازهای مفلس و مخالف است سال اضطرا

نعش خشک سرنوشت دوش شاخه های مرگ با سماجتی عجیب تاب می خورد!

قانون کور «آسمان» ما در جبرِ یأس خستگی زمین خورده است استخوان های شکسته پرواز با افسون ناقوس مرگ در اراده شب دفن می شوند و همچنان حوصله پُر التهابِ نجابت ما دلتنگ رویای فقر پرواز است!

با آفتابه ای به طهارتِ هواپیما نشستیم تا لایقِ زیارتِ «آفتاب» باشیم!

حقوق سرخ درختان را ایستاده، پرداختیم تا چراغ سبز نفس کشیدن یک وجب، روشن بماند!

آهنگِ نوازشِ شبانه، مادر رویایِ خیالِ عاشقانه، مادر نقاش ازل، عاطفه را قاب گرفت احساسِ لطیفِ شاعرانه، مادر تقدیم به مادران سرزمین مهر ولادت بزرگ بانوی بشریت، حضرت فاطمه زهرا (س) مبارک باد!

سال هاست درّه های رویا و بیداری ام از «کوزه لوور» پاریس سهم آب دارند ولی واژه چموش «موزه لوور » در همیشه ی خیابانِ بازِ دهانم هرگز، پارک نشد ! در سنگستانِ ذلّت خُردش کردم و در «موضعی» مناسب «پ

در کویر التهاب اقتصاد قامت خمیده و نحیف «ریال» را به دار کشیده اند!

عندلیب خوشنوای آسمان (به استاد محمدرضا شجریان) زنگ آواز تو مستم می کند رنگ صوتت، می پرستم می کند تار و پود روح من را چون حصیر با صدایت بافتی ای بی نظیر! در دل تو حب ایران خانه کرد در گلوی تو قنا

زخم زمانه بر لبم آواز می xadشود به: دکتر شفیعی کدکنی بغض صدای خسته من باز میxad شود ترجیع غصه در دلم آغاز می xadشود در سنگلاخ حادثه، آکنده از هراس نبض چراغ و آینه ناساز میxad شود آیینه xadxadای شکسته